بیماری هايفما چشم یکی از مشکلات چشمی محسوب میشود که بر اثر نشت خون به بخش جلویی کره چشم ایجاد میگردد و میتواند نشانهای از آسیب یا اختلال در جریان طبیعی مایعات چشمی باشد. این وضعیت گاهی به دنبال ضربه، جراحی یا بیماریهای زمینهای رخ میدهد و در صورت عدم رسیدگی، پیامدهای جدی برای بینایی دارد.
آشنایی با ماهیت این بیماری، تشخیص بهموقع و دریافت درمان مناسب، نقش تعیینکنندهای در حفظ سلامت بینایی و جلوگیری از آسیبهای ماندگار دارد.

بیماری هایفما چشم (Hyphema)
بیماری هايفما چشم (Hyphema) حالتی است که در آن مقدار مشخصی خون در فضای جلویی چشم تجمع پیدا میکند. این فضا که به آن اتاق قدامی گفته میشود، میان قرنیه شفاف در جلو و عنبیه رنگی در پشت قرار دارد و با مایعی شفاف به نام زلالیه پر شده است.
زمانی که یکی از رگهای ظریف در عنبیه یا در ساختاری به نام جسم مژگانی دچار آسیب شود، خون میتواند وارد این ناحیه گردد. جسم مژگانی در پشت عنبیه واقع شده و علاوه بر نقش آن در تمرکز عدسی، مسئول ترشح مایع زلالیه نیز هست. در نتیجه این خونریزی، ممکن است مقدار کمی خون در پایین اتاق قدامی تهنشین شود یا در موارد شدیدتر، سراسر این فضا را پر کند و مانع عبور نور به شبکیه گردد. بیماری هایفما چشم در واقع نوعی خونریزی درون چشمی است که میتواند دید را به خطر بیندازد. بنابراین تشخیص سریع و درمان بهموقع آن اهمیت زیادی دارد.
برای دریافت مشاوره رایگان فرم زیر را پر کنید.
علائم بیماری هايفما چشم (Hyphema)
زمانی که خون در بخش جلویی چشم جمع میشود، بدن معمولا با علائمی مشخص به این وضعیت واکنش نشان میدهد. بیماری چشمی هایفما ممکن است درست پس از یک ضربه به چشم یا حتی بدون هیچ پیشزمینهای ظاهر شود و در هر حالت، رسیدگی سریع پزشکی ضروری است.
یکی از نشانههای بارز این عارضه، دیدهشدن خون در جلوی چشم است. این خون میتواند به شکل نوار باریکی در پایین چشم قرار بگیرد یا در حالتهای شدیدتر، کل ناحیه پشت قرنیه را پر کرده و مانع دید شود. در برخی موارد، مقدار خون بسیار ناچیز است و فقط با ابزارهای دقیق پزشکی قابلتشخیص خواهد بود؛ اما همان مقدار هم معمولا موجب کاهش جزئی وضوح بینایی میگردد.
درد در ناحیه چشم از دیگر علائم متداول است که اغلب در اثر افزایش فشار داخل چشم یا آسیب اولیه بهوجود میآید. معمولا افراد مبتلا به بیماری هايفما (Hyphema) در مواجهه با نور احساس ناراحتی یا سوزش دارند؛ حالتی که از آن با عنوان حساسیت به نور فوتوفوبیا یاد میشود.
تغییر در کیفیت دید نیز از نشانههای مهم است. هرچه مقدار خون در اتاق قدامی بیشتر باشد، وضوح دید کمتر میشود. در موارد پیشرفته، فرد ممکن است فقط بتواند وجود نور را احساس کند. گاهی نیز بالا رفتن فشار داخل چشم موجب بروز علائمی مانند سردرد، تهوع یا استفراغ میشود. مشاهده هریک از این موارد، خصوصا حضور خون در چشم میتواند بیانگر وضعیتی خطرناک باشد و نیاز به بررسی فوری توسط چشم پزشک دارد.
علل بیماری هایفما چشم
برخی موقعیتهایی که میتوانند باعث آسیب مستقیم به چشم و بروز بیماری هایفما چشم شوند، عبارتند از:

ورزشها و فعالیتهای جسمانی: برخورد توپ در بازیهایی مانند بسکتبال، فوتبال یا ضربه ناشی از آرنج یا مشت در ورزشهای رزمی
حادثهها و سقوط ها: از جمله تصادفات رانندگی، افتادن از ارتفاع و جراحات هنگام کار
نزاع و برخوردهای فیزیکی: هرگونه ضربه مستقیم به صورت و نواحی اطراف چشم
بازی کودکان و برخورد اشیاء: تماس اجسام سخت با چشم حتی اگر کماهمیت به نظر برسد.
علاوه بر ضربه، بیماری چشمی هایفما ممکن است بدون هیچ آسیب خارجی ظاهر شود که به آن هایفمای خودبخودی گفته میشود. این موارد کمتر رایج هستند؛ اما معمولا با شرایط پزشکی خاصی همراهاند، این شرایط به شرح زیر است:
- رشد غیرطبیعی رگ های خونی (Neovascularization): در بیماریهایی مانند رتینوپاتی دیابتی پیشرفته یا انسداد ورید شبکیه، رگهای تازه و شکنندهای در عنبیه یا زاویه چشم ایجاد میشوند که احتمال خونریزی چشم را افزایش میدهند.
- تومورهای داخل چشمی: برخی تودههای خوشخیم یا بدخیم میتوانند سبب خونریزی شوند.
- مشکلات انعقادی یا داروهای رقیقکننده خون: بیماریهایی مثل هموفیلی، کمخونی داسیشکل یا مصرف داروهایی مانند وارفارین و آسپرین میتوانند ریسک خونریزی داخلی چشم را بالا ببرند.
- پیامدهای جراحیهای چشمی: گاهی پس از عملهایی مثل جراحی آب مروارید یا گلوکوم، خونریزی داخلی رخ میدهد.
- رماتیسم چشمی (یووئیت) : در موارد شدید التهاب، ممکن است خون در اتاق قدامی چشم تجمع پیدا کند.
عوامل خطر برای هایفما چشم
برخی ویژگیهای فردی میتوانند شانس بروز خونریزی در اتاق جلویی چشم را افزایش دهند. دو عامل مهم که بیشترین تأثیر را دارند، سن و جنسیت هستند.
- گروه سنی: بیشترین میزان ابتلا به بیماری هایفما چشم در کودکان و جوانان دیده میشود، بهویژه در بازه سنی ۱۰ تا ۲۰ سال که احتمال وقوع آن بالاترین حد را دارد. نوع خودبخودی هایفما یعنی بدونضربه قبلی، بیشتر در بزرگسالان مسن و بهویژه بالای ۵۰ سال شایع است.
- جنسیت: مردان نسبت به زنان بیشتر در معرض ابتلا قرار دارند و پژوهشها نشان میدهد که احتمال مواجهه آنها با این عارضه چند برابر بیشتر است.
چرا کلینیک چشم دکتر وحید بیگی در ماهشهر؟!
پیشرفتهترین تجهیزات جراحی
بیش از 15000 جراحی چشم موفق
رضایتمندی بیماران
جدیدترین متدهای درمان

تشخیص بیماری هایفما (Hyphema) چشم
برای شناسایی دقیق بیماری هايفما (Hyphema)، معاینه تخصصی توسط چشم پزشک ضروری است. فرآیند تشخیصی معمولا چند مرحله اصلی دارد:
- جمعآوری اطلاعات پزشکی: پزشک جزئیاتی درباره زمان و نوع آسیب، علائم مشاهدهشده، تاریخچه بیماریهای چشمی یا مشکلات خونی و داروهایی که مصرف میکنید، میپرسد.
- آزمایش دید: با ارزیابی توانایی بینایی هر چشم، میزان تأثیر خونریزی روی دید مشخص میشود.
- بررسی ساختارهای جلویی چشم با اسلیت لمپ: این دستگاه امکان بررسی دقیق قرنیه، اتاق قدامی، عنبیه و عدسی را فراهم میکند. همچنین شدت خونریزی، محل احتمالی منشا خون و آسیبهای همراه قابلمشاهده است.
- اندازهگیری فشار داخل چشم: فشار چشم سنجیده میشود تا مشخص شود که آیا گلوکوم ثانویه ایجاد شده است یا خیر. این کار باید بادقت انجام شود.
- ارزیابی زاویه چشم (گونیوسکوپی): با استفاده از لنز مخصوص، مسیر تخلیه مایع زلالیه و هرگونه آسیب یا رگ غیرطبیعی بررسی میشود. این معاینه معمولا پس از تثبیت وضعیت اولیه چشم انجام میگیرد.
- سونوگرافی B-Scan: وقتی خونریزی چشم شدید مانع دید مستقیم به شبکیه یا عصب بینایی میشود، سونوگرافی برای مشاهده دقیق این ساختارها مورداستفاده قرار میگیرد.

زمان مراجعه به پزشک برای درمان هایفما چشم
اگر خونریزی در جلوی چشم رخ دهد، برخی علائم نیازمند بررسی فوری هستند. کاهش یا تاری دید ناگهانی، درد شدید چشم یا سردرد، ادامه خونریزی بیش از چند روز و همراهی با تهوع یا استفراغ از نشانههایی هستند که نباید نادیده گرفته شوند. افرادی که بیماریهای زمینهای مانند فشارخون بالا یا مشکلات انعقادی دارند، باید حتی در موارد خفیف هم سریعا تحتمعاینه قرار گیرند. انجام ارزیابی و درمان بهموقع توسط چشم پزشک میتواند از آسیب دائمی بینایی و سایر عوارض جدی جلوگیری نماید.
جراحی و درمان انواع بیماریهای چشم، رفع عیوب انکساری و انجام جراحی زیبایی پلک توسط دکتر وحید بیگی با نمونه کارهای متعدد
راه های درمان هايفما چشم
مراقبت از بیمار مبتلا به بیماری هایفما چشم با هدف جلوگیری از خونریزی دوباره، کاهش فشار داخل چشم، کمک به جذب سریعتر خون و پیشگیری از آسیبهای طولانیمدت انجام میشود. شدت عارضه مشخص میکند که درمان محافظهکارانه کفایت میکند یا نیاز به جراحی وجود دارد. در ادامه با راههای درمان این عارضه آشنا میشویم:
1. مداخلات محافظه کارانه
- کاهش فعالیت و استراحت کامل: اجتناب از فعالیتهای شدید و حفظ آرامش چشمها به جلوگیری از خونریزی مجدد کمک میکند.
- بالا نگهداشتن سر: حتی هنگام استراحت یا خواب، قراردادن سر با زاویه حدود ۳۰ تا ۴۵ درجه باعث میشود تا خون در پایین اتاق قدامی جمع شود و مسیر دید باز بماند.
- استفاده از محافظ چشم: شیلدهای پلاستیکی یا فلزی، بهخصوص در زمان خواب از واردشدن فشار یا ضربه ناخواسته به چشم پیشگیری میکنند.
2. قطره های چشمی
- داروهای گشادکننده مردمک (سیکلوپلژیکها): موادی مانند قطره چشمی آتروپین یا سیکلوپنتولات برای کاهش درد ناشی از اسپاسم عضله مژگانی و جلوگیری از چسبندگی عنبیه کاربرد دارند.
- کورتیکواستروئیدها: قطرههایی مانند پردنیزولون برای کاهش التهاب داخل چشم استفاده میشوند.
- داروهای کاهشدهنده فشار چشم: هنگامی که فشار داخل چشم افزایش یافته باشد، قطرههایی مانند تیمولول، بریمونیدین یا دورزولامید تجویز میشوند. البته از داروهایی مثل قطره پیلوکارپین چشم و پروستاگلاندینها معمولا استفاده نخواهد شد.
- داروهای خوراکی (در شرایط خاص): داروهای ضدفیبرینولیتیک نظیر ترانگزامیکاسید یا آمینوکاپروئیکاسید، گاهی برای تثبیت لخته و کاهش ریسک خونریزی مجدد بهکار میروند؛ اما نیازمند کنترل دقیق هستند. شواهد علمی نشان میدهند که این داروها تأثیر قطعی در بهبود دید نهایی ندارند.
- پرهیز از داروهای ضد انعقادی: مصرف آسپرین، ایبوپروفن و دیگر ضدالتهابهای غیراستروئیدی میتواند خونریزی مجدد را تشدید کند و بایستی از آنها خودداری شود.

3. مداخلات جراحی
اگر روشهای غیرجراحی کافی نباشند یا عوارض چشم جدی شوند، انجام جراحی ضرورت پیدا میکند. برخی موارد نیازمند عمل عبارتند از:
- فشار چشم بسیار بالا که به دارو پاسخ نمیدهد.
- تجمع خون گسترده یا کامل که پس از چند روز کاهش نمییابد.
- آسیب اولیه به قرنیه
- خونریزی مجدد قابلتوجه
در جراحی، جراح با ایجاد برشهای کوچک، خون و لختهها را از اتاق قدامی خارج میکند تا مسیر دید بهبود یابد و خطر بروز عوارض بلندمدت کاهش پیدا کند.
درمان دارویی هایفما چشم
درمان دارویی بیماری هایفما چشم با تمرکز بر حفظ سلامت ساختارهای داخلی چشم و پیشگیری از عوارض بعدی انجام میشود. هدف اصلی، کنترل التهاب و فشار درون چشم و کمک به بازگشت شفافیت بینایی است. این روند باید بادقت و نظارت مستقیم چشم پزشک دنبال شود تا نتیجه مطلوب حاصل گردد.

اقدامات مراقبتی بعد از درمان بیماری هایفما چشم
پس از تجربه خونریزی در جلوی چشم، رعایت نکات مراقبتی اهمیت ویژهای دارد تا از عود مجدد خونریزی و آسیب بینایی جلوگیری شود. یکی از روشهای موثر، نگهداشتن سر در وضعیت نیمهنشسته است که باعث میشود خون به سمت پایین اتاق قدامی حرکت کند و لختهها سریعتر جذب شوند.
در روزهای ابتدایی درمان بهتر است بیمار فعالیتهای عادی را محدود کند و بیشتر زمان خود را به استراحت اختصاص دهد. معمولا این دوره حدود پنج روز توصیه میشود. همچنین مصرف داروهایی مانند آسپرین که میتوانند خونریزی را افزایش دهند، ممنوع است.
بعد از اتمام دوره مراقبت اولیه، لازم است از شرکت در ورزشها و فعالیتهایی که احتمال برخورد یا آسیب به چشم دارند، خودداری شود. چشم هنوز حساس است و هر ضربه مجدد میتواند موجب مشکلات جدی بینایی شود.
عوارض بیماری چشمی هایفما
بیماری هايفما (Hyphema) ممکن است در ابتدا فقط باعث کاهش موقت دید شود؛ اما خطر اصلی ناشی از پیامدهایی است که میتواند ایجاد کند:
بالارفتن فشار داخل چشم و گلوکوم ثانویه
وقتی خون و سلولهای خونی مسیر طبیعی خروج مایع زلالیه را مسدود میکنند، فشار داخل چشم افزایش مییابد. اگر این فشار کنترل نشود، عصب بینایی ممکن است آسیب دائمی ببیند و بینایی تهدید شود. این یکی از جدیترین عوارض بیماری هایفما چشم است.
خونریزی مجدد
چند روز پس از آسیب اولیه، لختهها ممکن است شروع به حلشدن کنند و رگ آسیبدیده مجددا خونریزی کند. این خونریزی اغلب شدیدتر از بار اول است و میتواند فشار چشم و ریسک بروز سایر عوارض را افزایش دهد.
ایجاد لکه روی قرنیه
ماندگاری خون در اتاق قدامی برای مدت طولانی، بهویژه در هایفماهای بزرگ یا همراه با فشار چشم بالا میتواند سبب نفوذ رنگدانههای هموگلوبین به قرنیه شود و لکههای زرد-قهوهای ایجاد کند. این لکهها ممکن است دید را ماهها یا حتی سالها مختل کنند و در برخی موارد به پیوند قرنیه نیاز پیدا شود.
چسبندگی عنبیه به قرنیه یا عدسی
التهاب ناشی از خون و ضربه ممکن است عنبیه را به سطوح اطراف بچسباند. حرکت طبیعی مردمک را محدود کند و درآینده مشکلات بینایی ایجاد نماید.
آسیب به عصب بینایی
فشار کنترلنشده داخل چشم احتمالا به طور مستقیم به عصب بینایی آسیب برساند.
کاهش دائمی بینایی
تجمع عوارض فوق، بهویژه اگر درمان بهموقع انجام نشود، میتواند منجر به کاهش غیرقابل بازگشت بینایی گردد.

پیشگیری از بیماری هايفما (Hyphema) چشم
بیشتر موارد بیماری چشمی هایفما که در اثر ضربه ایجاد میشوند، با استفاده از ابزارهای محافظتی مناسب قابلپیشگیری هستند. بهکارگیری عینکهای ایمنی، ماسک یا محافظهای مخصوص چشم میتواند خطر آسیبدیدن چشم را بهویژه در فعالیتهای ورزشی یا هنگام کار با دستگاهها و ابزارهای برقی به حداقل برساند. توجه داشته باشید که محافظ استاندارد اهمیت دارد و عینک معمولی نمیتواند جایگزین آن شود. از سوی دیگر، برخی هایفماها بدون هیچ حادثه یا دلیل مشخصی رخ میدهند و امکان پیشگیری از آنها وجود ندارد.
سوالات متداول درباره بیماری هایفما چشم
در بسیاری از شرایط، چشمها میتوانند خودشان با آسیب ناشی از بیماری هایفما چشم کنار بیایند و وضعیت بهبود یابد. وقتی شدت مشکل کم باشد، معمولا نیازی به درمانهای خاص نیست و با رعایت مراقبتهای ساده، علائم بهمرور کاهش پیدا میکنند. با این حال، در مواقعی که آسیب جدیتر باشد یا نشانههای غیرمعمول ظاهر شوند، بررسی پزشک ضروری است تا از بروز عوارض جلوگیری به عمل آید.
در مواردی که خونریزی داخل چشم بهدرستی کنترل نشود، بینایی میتواند بهشدت تهدید شود. وجود خون در قسمت جلویی چشم ممکن است سبب افزایش فشار داخل چشم شده و بافتهای حساس نظیر قرنیه را دچار آسیب کند. اگر این شرایط بدونمراقبت مناسب باقی بماند، خطر کاهش بینایی یا حتی نابینایی وجود دارد.
جمعبندی
در این محتوا به بررسی بیماری هايفما چشم (Hyphema) پرداختیم. دانستیم که این عارضه نشاندهنده اهمیت حفظ ایمنی و مراقبت از ساختارهای ظریف بینایی است. بیماری چشمی هایفما در صورت مدیریت اصولی، معمولا قابلکنترل بوده و از بروز آسیب دائمی پیشگیری میشود. رعایت توصیههای پزشکی، پرهیز از داروهای افزایشدهنده خطر خونریزی و استفاده از تجهیزات محافظ در فعالیتهای پرخطر میتواند احتمال بروز یا عود این بیماری را به طور قابلتوجهی کاهش دهد.




